1971, dirixida por Dalton Trumbo. A duración é de 111 minutos. Johnny, o noso protagonista, encóntrase (como todas as persoas da súa idade) na obriga de loitar na IGM, deixando en Estados Unidos á súa noiva e pai (o cal non lle ten moito aprezo).
O 99% da película móstranos ó amigo inmovilizado nunha camilla tras a explosión dunha bomba, onde pasará meses e meses. Non ten nin brazos nin pernas, e semella que tras o pano que ten na cara non queda moito do que antes podía ser unha cara.
Esta peli trata un tema de moita controversia: a eutanasia (ademais do estúpida que é a guerra) e a pregunta que se fan todos os que o ven: é o mellor que siga vivindo? debedes vela para sacar as vosas conclusións. Mentres transcurre o tempo na película, como non podía ser doutra forma (porque entón duraría 5 minutos), Johnny lémbrase da súa vida pasada, das cousas que lle fixeron como persoa e das reflexións que moitas veces non podemos diferenciar destes recordos.
Xa volo vou resumindo: non me gustou. Iba a dicir que esta ben para ensinar como era o mundo, pero tampouco é excesivamente recreadora. Cando levabamos a metade do filme, xa quería que rematara; os 111 minutos que dura fanse eteeeeeernos, engadindo o feito de que media hora a pasa volvéndose loco e vivindo cousas que nin teñen relación coa historia nin deixan que avance a trama principal, polo que cando levas dous esta ben, pero 47502039010284290184 xa non.
E quero aclarar que non son unha persoa que necesite acción nas películas, ousexa que imaxinade.
PUNTUACIÓN: 3,7 / 10
![]() |
| Dalton Trumbo como Johnny. |

















































